Op regelmatige basis laten wij via het blog horen en zien welke juweeltjes wij weer binnen hebben gekregen van jong jazz,soul, funk , afro en wereldtalent. Dit maal besteden wij aandacht aan de tilburgse formatie Melphi, kregen wij vers van de pers de nieuwe ep van Tuur Moens & Syndicate en
Herbie Hancock, Beady Belle en Radiohead
Eind oktober van het vorig jaar bracht Melphi haar debuut Ep uit. Op de een of andere manier is deze Jazz jong ontgaan en nu alsnog bij ons terecht gekomen. Het middelpunt van Melpi is Lotte van Drunen samen met haar bandleden Rogier Telderman (piano/composities), Jurriaan Dekker (contrabas/basgitaar) en Willem van der Krabben (drums) brengen zij een mix van van singer-songwriting, jazz en pop. De band is onder andere geinspireerd door Herbie Hancock, Beady Belle en Radiohead. In de bio die wij ontvingen wordt Melphi aangekondigd als “een Nederlandse band met internationale ambitie” Een ambitie die zewat Jazzjong betreft hopelijk snel waarmaken. De 5 nummers van de cd klinken spannend, geraffineerd en uitgebalanceerd.. De zang van Lotte van Drunen lijkt moeiteloos samen te gaan met de muziek. Een heerlijk debuut dat veel beloofd voor de toekomst.
Rechtstreeks uit de Utrechtse Kytopia studio’s, komt het album van de Avonduren. De Avonduren is een verzameling van mythes, sprookjes en sages verteld door MC Kapabel. Samen met zijn vijfkoppige band leid Kapabel je door zijn sprookjeswereld. Het idee voor het album onstond vier jaar geleden nadat Kapabel er achter kwam dat zijn verhalende liedjes aansloegen. Voor het het album dat officieel op 27 januari uitkomt heeft Abel Aelvoet (Mc Kapabel) versterking gekregen van de uit Kyteman’s Orchestra afkomstige muzikanten Niels Broos (toetsen), Bram Hakkens (drums), Dibbel van Laarhoven (bas) en Frank Wienk (percussive). Hiernaast heeft Simon Akkermans (C-Mon) een grote bijdrage aan de productie van het album geleverd.
De Avonduren was onlangs te zien op noorderslag en zal de komende tijd onder andere te zien zin in Luxor Live (Arnhem), Paard van Troje (Den Haag), Rotown (Rotterdam) en Tivoli (Utrecht).
De in belgie geboren Tuur Moens (1985) groeide op in een muzikaal gezin. Zowel vader als moeder hadden een passie voor muziek. Vader speelde gitaar en drums en had een grote liefde voor de blues, terwijl moeder Tuur liet kennis maken met de exotische klanken van de wereldmuziek. Op zijn 8 werd Tuur lid van een locale drumband en begon zijn muzikale reis. Al op zijn 15 tourde Tuur door Europa. Tuur studeerde aan het Lemmens instituut in Leuven (Belgie) en vertrok naar Nederland om aan Codarts (Rotterdam) verder te studeren. In 2009 won Tuur moens de Erasmus Jazz prijs. Tegenwoordig is de muzikant vooral bekend als de drummer van Ntjam Rosie, State of Monc, Jan Schröder Quartet. Tuur Moens & Syndicate is zijn solo project
Vijf maanden wonen in New York en nog steeds niks geschreven over de vreemde verschijningen die hier op straat rondlopen..
Je ziet ze elke dag, mensen die een beetje “anders” zijn. Een man in het park die duiven voedt door voer op zijn eigen lichaam te leggen, iemand die ratten op zijn hoofd laat rond springen, een man die qua kleding doet denken aan Napoleon Bonaparte en ondertussen zachtjes een soort Frans gemurmel laat horen..
Toch zie je de meest rare vertoningen ondergronds.. in de subway.
Zo ook afgelopen maandag.. Ik zit, zoals elke ochtend, in de R-train richting Manhattan rustig naar mijn ipod te luisteren, terwijl er voor mij een man tegen een ijzeren paal aanleunt.
Op het eerste gezicht valt de man mij niet op, totdat zijn broek wel heel erg naar beneden zakt. De man probeert tevergeefs een aantal keer de broek omhoog te trekken maar geeft al snel op.
Ondertussen moet hij namelijk ook nog een doosje met gebakken spek en gekookte eieren vasthouden. Dat lukt niet helemaal en hij laat van alles vallen, wat hij dan weer met veel moeite probeert op te pakken om vervolgens in zijn mond te stoppen.
Aan de andere kant van de subway komt een andere zwerver de wagon binnen gewaggeld. Als deze, behoorlijk verdwaasd kijkende man, dichterbij is gekomen ziet hij een van de eieren op de grond liggen..
Zonder aarzeling pakt hij het ei, veegt het af, eet deze genoegzaam op en loopt verder.
Ik kijk om mij heen om te zien wat de reactie van mijn mede reizigers is. Ik kan niet veel meer bespeuren dan een licht opgetrokken wenkbrauw.
Eigenlijk verbaasd mij dat ook niet. Dit zijn dan misschien “vreemde snuiters”, maar daar raak je aan gewend. Er liggen vaak genoeg zwervers in de hoek van de metro waarvan je eigenlijk geen idee hebt of ze nog bij bewustzijn zijn, maar zelfs dat wordt normaal en zorgt bij de individualistisch ingestelde New-Yorkers voor weinig medeleven.
Ondertussen heeft de eigenaar van het ei niks door. Hij hurkt nog maar eens in een poging zijn tot op zijn enkels afgezakte broek op te trekken…
Bruut! is de swingende Nederlandse jazzband van nu. De band bestaat net een jaar, de gemiddelde leeftijd van de bandleden is 25 jaar, en in januari mochten ze hun energieke repetoire laten klinken op Eurosonic Noorderslag.
Bruut! is een jazzband met veel boogaloo, maar ook met rockinvloeden. Hun Hammond orgel schreeuwt net zo lekker als in menig muziek uit de jaren zestig.
De afgelopen week kwamen drie bandleden van Bruut! naar de Jazz Jong studio; drummer Felix Schlarmann, bassist Thomas Rolff en saxofonist Maarten Hogenhuis. We spraken over hun Groningse avontuur (Noorderslag) en over hun eerste CD die binnenkort verschijnt.
Op 29 januari 2012 wordt gedurende de Leidse Jazz Week voor de 4e maal de Leidse Jazz Award uitgereikt. Ditmaal vanuit het Leidse muziekhuis. De Leidse Jazz Award wordt beschikbaar gesteld aan een veelbelovend jong jazztalent, studerend aan één van de Nederlandse Conservatoria. Vorig jaar was het David Sancho Trio de winnaar van de Award en won hiermee 1.000 euro aan prijzengeld en een optreden op de Leidse Jazz week van dit jaar.
Voorafgaand aan de finale waren een aantal voorrondes waarvan de laatste plaats vond op 19 januari. Uit deze voorrondes zijn de volgende zes finalisten geselecteerd:
Ester van Hees (vocalist)
Juryrapport: Esther heeft een goede en expressieve presentatie. Ook heeft zij een goed gevoel voor harmonie. Esther zingt loepzuiver en ze durft…..
Tom Maasz (piano)
Juryrapport: Thomas is een complete, creatieve pianist vol goede ideeën. Hij zorgt voor een mooie opbouw en goed was ook de voordracht van de melodie. Een mooie en fraaie interpretatie en tegelijkertijd een punctuele timing, met een goede onderlinge communicatie met zijn begeleiders.
Ooit waren ze zelf jong en aanstormend, inmiddels zijn Tjeerd en TrijntjeOosterhuis gevestigde namen. Ze zaten samen in Total Touch, waarna Tjeerd zich verder ontwikkelde als songwriter en producer en Trijntje een populaire solozangeres werd. Begin februari organiseren ze in het Amsterdamse podium De Nieuwe Liefde een avond vol jong talent.
Onder de noemer ‘Sessies aan de kade’ treedt dan een aantal jonge artiesten -veelal actief in de soul, pop en jazz- op in de vorm van een klein huiskamerconcert. Volgens de organisatie zijn maatschappelijke betrokkenheid, spelkwaliteit en talent zijn hierbij de sleutelwoorden.
Vorig jaar vond de eerste editie plaats van de talentavond van Tjeerd en Trijntje Oosterhuis. En op vrijdag 3 februari is er weer een editie met dan op de planken opkomend talent Nicole Bus (gospel/soul), one-man-band Derick (Nederlandstalige funk en soul) en het vocaal ensemble Sounds Of Voices (dat werk van Earth, Wind & Fire vertolkt) .
Wil je meer informatie, of wil je jezelf onder de aandacht brengen van de organisatie, kijk dan hier.
Wekelijks lichten wij bij Jazz Jong aan een van de Nederlandse conservatoria of in het buitenland studerend talent uit. Deze week is dat Marike van Dijk die dit moment aan de NYU in New York haar tweede master aan het behalen is.
Marike van Dijk (1982) begon al op 11 jarige leeftijd met saxofoonspelen. Ze kwam op 14 jarige leeftijd in aanraking met Jazzmuziek door een lokale bigband. Inmiddels heeft ze de bachelor opleiding jazz aan het Rotterdams conservatorium, waar ze studeerde bij o.a. Benjamin Herman, in 2006 cum laude afgerond. Vervolgens verhuisde ze in 2007 naar New York, waar ze aan de prestigieuze ‘Manhattan School of Music’ studeerde bij o.a. Bob Mintzer en Garry Dial. In 2008 heeft ze de masteropleiding van het Amsterdams conservatorium wederom cum laude afgerond. In 2009 werd ze genomineerd voor de ‘Deloitte jazz award’ en de ‘Amersfoort Jazz Talent Award’. In 2009 werd ze door de stichting JazzNL voor de ‘dag van de Nederlandse Jazz’ geselecteerd als ‘artist deserving wider recognition. In 2010 was de release van haar debuut album en speelde ze met ‘Marike van Dijk Quintet’ op Northseajazz festival.
Voor haar in 2010 uitgekomen debuut album “Patzes of Blue” werkte ze samen met een aantal jonge toonaangevende Jazzmusici. Marzio Scholten(gitaar), Franz von Chossy (piano), Ruben Samama (bas), Joost Kroon/Mark Schilders(drums). Het album is opgenomen tijdens haar eerste verblijf in New York
Vanaf februari zal Marike hier op regelmatige basis ons op de hoogte houden van haar tijd in New york en zal naast Jorn Swart en Daan Kleijn de derde blogger voor Jazz Jong zijn.
De eerste editie van het Noorderslag festival vond plaats in 1986 in de vorm van een wedstrijd tussen tien Belgische en Nederlandse bands. De wedstrijd werd destijds glorieus gewonnen door de Nederlandse bands en was een Eye-opener in een tijd dat de Nederlandse muziek minder serieus werd genomen. Nu 26 jaar later is het festival een belangrijk presentatie moment voor zowel de industrie (conference) als de bands zelf. Noorderslag is de plek waar proffesionals elkaar ontmoeten maar ook de plek waar bands zich in de kijker kunnen spelen voor het komende jaar.
Ook dit jaar staat er weer een zeer diverse programmering op het festival. Jazz Jong tipt hieronder een aantal acts die je moet zien. Lees dus verder. Recensies en foto’s (en binnenkort audio) vind je hier.
Guillermo Celano, Jurjen Bakker, Andreas Metzler en Iman Spaargaren vormen samen Thelonious 4. Vier muzikanten die gezamenlijk, en soms met de toevoeging van gastmuzikanten, hun eigen interpretaties geven van de muziek van pianist Thelonious Monk. Afgelopen jaar brachten zij hun cd “live at the hothouse” uit. De cd is een registratie van het concert dat zij 20 november 2010 in jazzclub Hothouse in Leiden gaven.
Lady Gaga, 4 Non Blondes, Destiny’s Child en zelfs de Spice Girls op Jazz Jong? Iets wat wij nooit hadden kunnen bedenken, gebeurt toch. Het debuutalbum van de vocale dames groep YesSisterJazzsister staat namelijk vol met jazzcovers van popnummers van de afgelopen jaren. Denk hierbij aan nummers in de stijl van de “Andrew Sisters” maar dan met een hedendaagse twist.
YesSisterJazzSister is ontstaan in de periode dat Ellen Tackenkamp, Emily Coomber, Eva Scholten en Mylène Berghs nog studeerden aan het conservatorium van Amsterdam. Puur voor de lol besloten ze om liedjes van artiesten als Britney Spears en Boyz II Men te herschrijven en deze op Koninginnedag op straat ten gehore te brengen. Wat begon als een grap werd uiteindelijk een success waarna Ellen, Emily, Eva en Mylène besloten om verder te gaan. Na een succesvolle tour met het Orkest Koninklijke Luchtmacht in 2008, concerten in de Badcuyp, Club Panama en op diverse andere Amsterdamse podia kwam onlangs de debuut cd “listen to your sister” uit. Hieronder drie herbewerkingen van Estelle (American Boy), Destiny’s Child (Bills, Bills, Bills) en de SpiceGirls (Stop).
Het gaat goed met Full Crate (26). Krap twee jaar nadat de beatcreator begon met produceren, startte hij in 2009 een zeer succesvol project met zijn beste vriend: soulzanger Mar. Inmiddels is het duo hard bezig met het afronden van hun eerste album, dat ze uitbrengen in 2012. “Bij eerdere releases hield ik nog wel rekening met waarvoor de muziek gebruikt zou gaan worden. Dit album met Mar draait puur om muziek en compositie, zonder bijbedoelingen.” Ik sprak Full Crate over zijn solo-EP Golden Glasses, die hij dit najaar uitbracht. En over zijn plannen voor 2012, met Mar.
Hoe is je samenwering met Mar begonnen?
Ik ken Mar van de middelbare school, we hadden dezelfde interesses en raakten bevriend. Zijn vader is muzikant en op een dag nodigde Mar me uit om muziek te gaan maken in de studio van zijn vader. We probeerden van alles uit en ontdekten zo een hoop over muziek. Zo begon het. Ik wist wel dat hij best kon zingen, maar hij trad niet naar buiten als zanger. Ik zag hem dus ook niet zo. Pas twee jaar geleden vroeg ik aan hem of hij een nummer voor me wilde inzingen en dat was echt goed! Zo startten we met het maken van tracks voor onze eerste EP.
Na drie maanden battelen is vandaag op Radio 6 bekend gemaakt dat Doeshka de winnaar is van Get Your Jazz on Stage.
De jury oordeelde dat zangeres Doeshka Vrede ten opzichte van de andere twee finalisten, Azure Hiptronics en Jessica Manuputty, het meest creatief en onderscheidend is geweest in haar strijd om de media, publiek en jury te overtuigen dat haar jazz thuishoort op een poppodium.
Alle drie de finalisten zijn in de studio van Jazz Jong langsgeweest voor een interview (zie elders op deze site).Op 6 januari neemt Doeshka in ‘Mijkes Middag Live’ haar prijs in ontvangst en verzorgt ze een kort optreden. (bron: getyourjazzonstage.radio6.nl).
Dat de Verenigde Staten niet langer de supermacht zijn zoals in de afgelopen decennia, was al een tijdje duidelijk. Misschien moeten we ook wel van dat idee af, aangezien zelfs in het summum van Amerikaanse weelde en welvaart, het op een klein afstandje van Times Square helemaal nooit zo vooruitstrevend is geweest. Een mooi voorbeeld daarvan is de verwarming. In de lange zomermaanden kunnen de temperaturen in New York snel oplopen tot wel 40 graden.
Natuurlijk heeft elk gebouw een aircosysteem en daar wordt dan ook goed gebruikt van gemaakt. Zo ook op mijn universiteit, NYU, die door velen tot een van de betere universiteiten wordt gerekend. De airco wordt echter soms zo stevig aangezet dat ik midden in de zomer een dik vest moet aantrekken om zonder al te veel rillen van de kou toch te kunnen studeren. Nu het inmiddels winter is en het flink koud kan worden, hebben ze de verwarming aangezet en flink ook. Mijn vest kan ik thuislaten en het is zelfs soms zo erg dat er ventilators in de kamers staan om de hitte een beetje draagbaar te maken.
Nou zou je toch zeggen dat een gebouw dat afgelopen zomer voor 3 miljoen dollar is gerestaureerd beter zou moeten functioneren. Helaas, op het moment dat ik ga klagen over de hitte, moet er gebeld worden naar “de” centrale die binnen een kwartier de hele school weer terugbrengt naar de kou van de zomer. Hetzelfde mismanagement geldt voor mijn appartement, waar eigenlijk altijd de verwarming aanstaat. Ik moet dan ook constant de ramen open hebben om het een beetje draagbaar te maken.
Het zet je toch wel aan het nadenken over deze ‘supersize nation’, waar de gemiddelde burger vier keer meer energie en drie keer meer water gebruikt dan elders in de wereld. Misschien moeten de Amerikanen het wel in dit soort kleine dingen zoeken, willen ze China een beetje voor blijven.
Dinsdag 03 januari hadden wij pianist Jorn Swart en gitarist Daan Kleijn te gast. Beiden schrijven een blog voor Jazz Jong waarin ze hun ervaringen met het studeren in New York delen. Jorn studeert op dit moment aan het Queen College terwijl Daan aan NYU studeert. Wij vroegen beiden musici naar hun inspiraties, hun muziek en bovenal het leven in New York.
Op regelmatige basis lichten wij hier studenten van diverse Nederlandse Conservatoria uit. Deze keer zetten wij de op de Canarische Eilanden geboren Eduardo Rojo in de spotlights. Eduardo is op dit moment bezig met zijn master compositie aan het Codarts conservatorium van Rotterdam. Hiervoor studeerde hij klassieke piano op het conservatorium van Tenerife en behaalde zijn Master jazz piano in Barcelona.
Afgelopen jaar nam het Eduardo Rojo Quintet haar eerste album op met de titel “Exploration”. De belangrijkste invloeden voor het album zijn Chris Potter en Dapp Theory maar ook klassieke muziek en funk zijn van invloed op het geluid van het debuut album. Naast Eduardo Rojo (fender Rhodes) bestaat de band verder nog uit Fermín Rivero (Tenor saofoon), Luís Miguel Valladares: (elektrische bass), Dimas Machado (drums) en Juan Marí Vidal (elektrische gitaar)
Elk jaar kiezen de programmeurs van de Vereniging van Jazz en Improvisatiemuziek Podia (VIP) twee jonge musici om als “Young Vips” een tournee langs de Nederlandse podia te laten maken. Voor de editie van 2011 werden bassist Clemens van der Feen en het Castel/van Damme Quartet geselecteerd. Jazz Jong was bij twee van de concerten uit de tour aanwezig. Het eerste concert op het podium van Musis Sacrem te Arnhem was al eerder te beluisteren via het blog van Jazz Jong (klik hier voor een link naar dat concert). Het concert dat op 4 november plaats vond in Paradox te Tilburg is hieronder te beluisteren.
Het Castel/van Damme Quartet
Het Castel/van Damme Quartet is opgericht door pianist Thierry Castel en saxofonist Jasper van Damme. In 2007 en 2008 wonnen Thierry en Jasper de Erasmus Jazz prijs en in 2010 won het kwartet de Dutch Jazz Competition tijdens het North Sea Jazz Festival. Jasper van Damme werd onderscheiden met de NORMA prijs Beste Solist 2010. Naast Jasper van Damme en Thierry Castel bestaat maken ook Sven Happel (contrabas) en Mark Schilders (drums) deel uit van de het quartet.
Hij speelde al met grootheden als Michael Moore, Toots Thielemans, Tony Malaby en Chris Potter en won diverse prijzen. Begin dit jaar presenteerde bassist Clemens van der Feen zich met een eigen band en een verrassend debuutalbum “High Places” genaamd. De band van Clemens bestaat uit Clemens van der Feen op basgitaar, Jesse van Ruller op gitaar, Harmen Fraanje wurlitzer & piano en Flin van Hemmen op de drums.
Dit jaar werd voor de 3e keer de “JazzPlaysEurope Laboratory” georganiseerd. De Jazzplayseurope laboratory is een project voor talentvolle jonge Jazz musici en bestaat uit 3 dagen van repetities en 7 concerten in de zeven deelnemende landen. Het evenement wil laten zien welke richting de Europese Jazz in de toekomst op kan gaan. Gedurende de 3 dagen van repetities leren de deelnemers elkaar op zowel persoonlijk als muzikaal vlak kennen en moeten zij er voor zorgen dat ze een volledig concert programma uitwerken. Hieronder zijn de opnamens te beluisteren van het concert dat op 26 oktober in het Bimhuis (Amsterdam) werd gegeven. De deelnemers van dit jaar waren Christian Mendoza (Piano, Belgie) Claire Bellamy (Dubbele Bas, Frankrijk), John Dennis Renken (Trompet, Duitsland), Radovan Tarisk (Alt Saxofoon, slowakije), Maxime Bender (Tenor en sopraan saxofoon, Luxemburg) en Jasper Stadhouders (Gitaar, Nederland), Michal Bryndal (Drums, Polen)
Vrijwel wekelijks krijgt Jazz Jong nieuwe muziek van jong jazz-, soul-, funk- & world-talent. De afgelopen weken ontvingen wij cd’s van onder meer Fuel Box, Michiel Stekelenburg Quartet, Thelonious 4, Jula Aimee en Correspondence. Van de eerste drie laten wie hier wat voorproefjes horen. De laatste drie komen volgende week aan bod via het blog. Voor meer jong talent kun je luisteren naar Jazz Jong http://radioplayer.omroep.nl/radio6/jazz-jong/
Fuel Box De formatie Fuel Box is onstaan vanuit het brein van zanger Remy Britsemmer en producer Joshua Boon en timmert behoorlijk aan de weg met hun gelijknamige debuut cd. Lovende recensies van nu.nl, fret en live xs en enthousiaste reacties vanuit het kamp van de “Wicked Jazz Sounds radio show” vielen de groep al ten deel. Fuel Box brengt een bijzonder mix te omschrijven als Cee-Lo, Madlib, Gotcha, George Clinton en Prince in de blender. Soul, funk en beats dus. Het was overigens de gezamenlijke liefde voor de “jaren negentig Hiphop” die in 2006 voor de uiteindelijke klik tussen Remy en Joshua zorgde. Beiden waren destijds al solo bezig, Joshua als hiphop producer en Remy als lid van de funkformatie Octave Pussy, totdat ze elkaar via een gezamenlijke vriendin ontmoeten.
De debuut cd van Fuelbox zou zo maar eens kunnen overslaan naar een grotere doelgroep waarbij het nummer One Day, met zijn catchy refrein, de potentie heeft om uit te groeien tot hit. Naast dit nummer is er echter een hoop meer moois te vinden op dit album zoals de nummers Working Spazz en What You Do for Love welke hieronder te beluisteren zijn.
De grote jeugdhelden van Michiel waren geen jazzmuzikanten maar rockmuzikanten. Totdat Michiel in 1999 besluit om naar het conservatorium te gaan om zijn muzikale horizon te verbreden is een carriere in de rock dan ook het voor de hand liggende pad. De keuze voor het conservatorium zorgt er echter voor dat hij nieuwe muzikale stijlen tegen komt en ook zijn weg vind in de Jazz. Begin van deze eeuw maakt Michiel deel uit van de Nederlandstalige rockformatie “Vals Licht” waar hij de nieuwe gitarist is. “Vals Licht” stopt echter in 2004 waardoor het pad richting de Jazz open ligt. Michiel speelt in de periode na “Vals Licht” dan ook in diverse jazz formaties en is met enige regelmaat te vinden op de diverse Tilburgse jazzsessies. Vanaf 2009 start hij een trio met Pascal Vermeer en Guus Bakker. Als in 2010 Tom Beek zich bij dit trio voegt blijkt dat de ideale bezetting om zijn debuut cd opte nemen. Dit gebeurd in januari 2011 en wordt in december van 2011 uitgebracht onder de titel Hypnos. Een jazz cd waar op nummer zoals het onderstaande Bickelneck nog steeds een subtiele rock invloed terug te vinden.
Melissa Oliviera werd geboren in Australië en verhuisde op haar dertiende naar Portugal, waar ze klassieke muziek studeerde. Al snel verruilde ze de klassieke muziek voor jazz en werd ze toegelaten op het vooraanstaande ESMAE college in Porto. Hier verdiepte Melissa zich in verder in Jazz waarbij ze een grote interesse in het zogenaamde scatten had. In 2009 won Melissa een beurs voor het Berklee College of Music waar ze studeerde met Rhiannon, Bob Stoloff, Fay Claassen, David Linx en Sofia Ribeiro. Gedurende deze periode nam ze tevens haar onlangs uitgekomen debuut cd “In My Garden” op met als special gasten Greg Osby en Jason Palmer.
Ook Jazz Jong gaat komende dagen aan een overheerlijke kerstmaaltijd. Natuurlijk hoort daar ook een kerst cd bij. Voor Jazz Jong geen Bing Crosby met “White Christmas”, geen Wham met “Last Christmas”, geen Mariah Carey met All i Want for Christmas en ook geen Chris Rea met Driving Home For Christmas. Hoewel…. Het Nederlandse Jazz Trio “Tin Men and The Telephone” heeft dit laatste nummers onlangs in een bijzondere eigen bewerking opgenomen voor hun kerst cd “Very Last Christmas”.
Namens Jazz Jong en Tin Men & The Telephone een mooie kerst toegewenst.
Op de Vrijdag zet Jazz jong met regelmaat een jong talent van een van de conservatoria in de spotlights. Vandaag is dat de uit italië afkomstige Dario Panza die op dit moment aan het Codarts conservatorium in Rotterdam studeert.
Dario is de drummer van TforFive een jonge italiaanse band die een mix maakt van funk, pop en dance. Naast Dario bestaat de band uit Matteo Guarino (vocalen en trombone), Matteo Cristofori (gitaar), Stefano Angeli (piano en keyboards), Emanuele Nazzaro (bass en electronica).
De band is in 2009 begonnen alse en pop-funk coverband maar begon al snel met het schrijven van hun eigen composities. Tussen 2010 en 2011 nam Tforfive haar eigen demo op waarvan hieronder een aantal nummer te beluisteren zijn.
Clockwise
.jpg?width=60)
